Zaburzenia schizofreniczne

Zaburzenia schizofreniczne

Przegląd
Zaburzenie schizoafektywne jest zaburzeniem zdrowia psychicznego, które charakteryzuje się kombinacją objawów schizofrenii, takich jak halucynacje lub urojenia, oraz objawów zaburzeń nastroju, takich jak depresja lub mania.

Dwa typy zaburzeń schizoafektywnych – z których oba zawierają pewne objawy schizofrenii – to:

Typ dwubiegunowy, który obejmuje epizody manii i czasami dużej depresji
Typ depresyjny, który obejmuje tylko epizody dużej depresji.
Zaburzenia schizoafektywne mogą przebiegać w unikalny sposób u każdej osoby dotkniętej chorobą.

Nieleczone zaburzenia schizoafektywne mogą prowadzić do problemów z funkcjonowaniem w pracy, w szkole i w sytuacjach społecznych, powodując samotność i problemy z utrzymaniem pracy lub uczęszczaniem do szkoły. Osoby z zaburzeniem schizoafektywnym mogą potrzebować pomocy i wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Leczenie może pomóc opanować objawy i poprawić jakość życia.

Objawy
Objawy zaburzeń schizoafektywnych mogą się różnić w zależności od osoby. Osoby z tym zaburzeniem doświadczają objawów psychotycznych, takich jak halucynacje lub urojenia, a także objawów zaburzeń nastroju – zarówno typu dwubiegunowego (epizody manii i czasami depresji), jak i typu depresyjnego (epizody depresji).

Chociaż rozwój i przebieg zaburzenia schizoafektywnego może być różny, do cech definiujących zalicza się główny epizod nastroju (nastrój depresyjny lub maniakalny) oraz co najmniej dwutygodniowy okres występowania objawów psychotycznych, gdy główny epizod nastroju nie jest obecny.

Oznaki i objawy zaburzenia schizoafektywnego zależą od typu – dwubiegunowego lub depresyjnego – i mogą obejmować m.in:

Urojenia – posiadanie fałszywych, utrwalonych przekonań, mimo dowodów przeciwnych
Halucynacje, takie jak słyszenie głosów lub widzenie rzeczy, których nie ma
Zaburzenia komunikacji i mowy, np. bycie niespójnym
Dziwaczne lub nietypowe zachowanie
Objawy depresji, takie jak uczucie pustki, smutku lub bezwartościowości
Okresy maniakalnego nastroju, ze wzrostem energii i zmniejszonym zapotrzebowaniem na sen przez kilka dni, a także zachowania odbiegające od normy
Upośledzone funkcjonowanie zawodowe, akademickie i społeczne
Problemy z dbaniem o siebie, w tym o czystość i wygląd zewnętrzny.
Kiedy należy skontaktować się z lekarzem
Jeśli uważasz, że ktoś, kogo znasz może mieć objawy zaburzeń schizoafektywnych, porozmawiaj z tą osobą o swoich obawach. Chociaż nie możesz zmusić kogoś do szukania profesjonalnej pomocy, możesz zaoferować zachętę i wsparcie oraz pomóc w znalezieniu wykwalifikowanego lekarza lub specjalisty od zdrowia psychicznego.

Jeśli ukochana osoba nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie jedzenia, ubrania lub schronienia, lub jeśli bezpieczeństwo ukochanej osoby lub innych osób jest zagrożone, konieczne może być wezwanie pogotowia ratunkowego lub innych służb ratunkowych, aby osoba ta mogła zostać poddana ocenie przez specjalistę z zakresu zdrowia psychicznego.

Myśli lub zachowania samobójcze
U osób z zaburzeniem schizoafektywnym mogą wystąpić myśli lub zachowania samobójcze. Jeśli masz bliską osobę, która jest zagrożona próbą samobójczą lub już ją podjęła, upewnij się, że ktoś zostanie z tą osobą. Natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy. Lub, jeśli możesz to zrobić bezpiecznie, zabierz tę osobę do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.

Przyczyny
Dokładne przyczyny zaburzeń schizoafektywnych są nadal badane, ale czynnikiem prawdopodobnie jest genetyka.

Czynniki ryzyka
Czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju zaburzeń schizoafektywnych obejmują:

Posiadanie bliskiego krewnego – takiego jak rodzic lub rodzeństwo – który ma zaburzenia schizoafektywne, schizofrenię lub chorobę dwubiegunową
Stresujące wydarzenia, które mogą wywołać objawy
Przyjmowanie leków zmieniających umysł, które mogą pogarszać objawy w przypadku obecności zaburzeń leżących u podstaw choroby.
Powikłania
Osoby z zaburzeniem schizoafektywnym są narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia:

Samobójstwa, prób samobójczych lub myśli samobójczych
Izolacja społeczna
Konfliktów rodzinnych i interpersonalnych
Bezrobocie
Zaburzenia lękowe
Problemy z używaniem alkoholu lub innych substancji
Znaczące problemy zdrowotne
Ubóstwo i bezdomność

Powrót do góry